funuralpaul

dutchUKflagThe funeral of Paul

Paul died on 17 september 2013, at the age of 29. It was his own choice to leave us. We could not prevent it. He left his brother, father, mother and the girlfriend and son of his brother behind. Today it was his birthday. We all miss him very much. It was the most difficult day in my life. The day i had to say goodbye to my son Paul forever.

We all tried everything to keep him with us but his need to die was so intense, that no one, even i, who was with him the last year of his life, could chance his mind. Physical he was very strong, thats why he thought in the first place he could heal himself. It took all his energy to try this. He tried to be the most social person i know, while the syndrome asked the opposite of him. But after some years he was so tired of the things in his head that he told me he want to die. I never forget the day he came to us for asking this. We told him, (his mother and father), we should tried everything to keep him with us. The last year of his life i was lucky to be free so i spent a lot of time with him, we had great moments last summer. It seemed to get better but this was only a game he played with us to achieve his goal. That summer he spent a lot of time with me to make memories for us. He planned his mission in every detail to reach his goal as he knew we watched him very carefully.

He told me one day "There is no cure for me, i have no future anymore dad", and again i told him we are here for you and tried to get him on the medicine they gave him. The last months of his life he stayed in our house and i was with him every day, we had a lot of fun, thank you Paul for this. Now i know beside the story of his dispatch to Afghanistan and Iraq as a soldier, young at age, his personality played a positive role in his end. When he took his medicine he was another man, and i know he could be here now, unfortunately this was not what he liked . Today it was his birthday, I respect his choice and hope he found the peace he was searching for. For us we changed, emotionally we are on a different level. Some closed others opened. I started to write songs and movies for him, also i sing my own songs in english. Marja started writing poems like see never did something else before. I think we needed a valve. Paul we never forget you and i know someday we meet again. xxx your friend and dad forever. You can find his pictures here

 

 
 

 
De uitvaart van Paul

Paul is overleden op 17 september 2013 op 29 jarige leeftijd. het was helaas zijn eigen keus ons te verlaten . We hebben dit helaas niet kunnen tegenhouden .hij heeft zijn ouders , broer , vriendin en zijn neefje en nu ook zijn nichtje, alleen achter moeten laten. Vandaag zou hij jarig zijn geweest....we missen hem allemaal ontzettend erg. Het was de meest moeilijke dag uit mijn hele leven, de dag dat ik voor altijd mijn zoon gedag moest zeggen. We hebben er allemaal alles aan gedaan om hem bij ons te kunnen houden maar zijn behoefte om te sterven was zo groot dat niemand , zelfs ik niet, die elke dag bij hem was het laatste jaar van zijn leven, hem op andere gedachten heb kon brengen.

Mentaal was hij altijd heel sterk waardoor we dachten dat hij hier zelf over heen zou kunnen komen . Het heeft hem al zijn energie gekost dit ook daadwerkelijk te proberen . Hij probeerde het meest sociale persoon van de wereld te zijn, en dat terwijl zijn syndroom eigenlijk het tegenovergestelde van hem verlangde. Na een paar jaar vechten tegen de gedachten in zijn hoofd was hij zo op, dat hij mij vertelde dat hij liever dood wilde zijn. ik zal de dag dat hij naar ons toekwam om dit aan ons te vertellen nooit vergeten . Wij als ouders, vertelde ik hem, zullen er alles aan doen om je bij ons te houden .

Het laatste jaar van zijn leven was ik gezegend. Ik kon elke vrije minuut met hem door brengen . We hadden samen geweldige momenten die laatste zomer ...het leek dan ook beter te gaan. Maar het was slechts een masker om zijn laatste doel te bereiken en om ons geweldige herinneringen aan hem te bezorgen. Hij plande zijn missie heel stiekem en nauwkeurig omdat hij wist dat hij  in de gaten werd gehouden door ons allemaal . Op een dag zei hij tegen mij : "Papa ik kan niet genezen, er is geen oplossing meer, ik heb geen toekomst meer". En weer probeerde ik hem duidelijk te maken dat we voor hem klaar zouden staan , ook probeerde we hem aan de voorgeschreven medicijnen te krijgen.

De laatste paar maanden van zijn leven woonde hij thuis en waren we elke dag bij elkaar. We hadden heel veel lol samen , en daar wil ik je voor bedanken lieve Paul. Nu weet ik dat zijn uitzendingen naar Afghanistan en Irak, op jonge leeftijd, veel heeft zorg gedragen aan de ontwikkeling van zijn karakter. Als hij zijn medicijnen nam was hij een hele andere jongen , een jongen die nog bij ons had kunnen zijn, maar helaas was dit niet de optie die Paul voor ogen had .

Vandaag was dus zijn verjaardag en ik respecteer zijn keuze , ik hoop dat hij nu eindelijk de rust heeft gevonden die hij zo wanhopig zocht. Wij zijn veranderd, emotioneel zitten we nu op een heel ander level. Sommige deuren heb ik moeten sluiten , andere zijn open gegaan .

Ik ben begonnen met liedjes voor hem te schrijven en films over hem te maken . ik ben zelfs gaan zingen. Marja is gedichten gaan schrijven in haar moeilijkste momenten schud ze die zo uit haar mouw, zo heb ik haar nog nooit met iets bezig gezien . Ik denk dat we deze afleiding hard nodig hebben . Emoties laten mensen dingen doen die ze van zichzelf niet hadden verwacht. Deze website met al mijn verhalen, is een uitlaatklep geworden, want afleiding is ook voor ons de sleutel om verder te gaan.

"Je moet wel", zoals zijn broer Rob vaak tegen mij zegt, "want er zijn geen opties meer. No way back, zo heeft hij het gedaan". Hij zal altijd boos blijven op Paul. "hij heeft mij in de steek gelaten, ik sta er nu alleen voor" "Het moeilijkste komt nog voor mij" Hiermee geeft hij aan dat wij, zijn ouders, ook niet het eeuwige leven hebben.

Er waren tijden in mijn beroep als brandweerman dat ik dacht dat een actie als dit een laffe daad was en een moment opname waar je iemand uit kan halen als je toevallig in de buurt bent. Maar nee nu denk ik er anders over. In mijn geval dan. Je moet een bikkel zijn om zoiets te plannen, misschien ook wel wanhopig, maar die wanhoop heb ik bij Paul nooit gezien.

In zijn afscheidsbrief aan ons staat dan ook dat dit het allerliefste was wat hij wilde en dat het niet aan ons lag. Al beseffen we dat ons gerust , Het is niet zo zwart wit als Paul aan mij vertelde: "Het verdriet dat komt gaat over Pa". Maar dat gaat nooit over.

Lieve Paul we zullen je nooit vergeten en ooit zullen we elkaar weer zien. dikke kus je vader, moeder, broer en Jolanda en niet te vergeten "mijn redder"  Rico, zonder hem had ik hier nu niet zitten schrijven. En zeker niet op de laatste plaats, zo jammer dat je haat niet kan zien. Een beeldschoon prinsesje is geboren je nichtje Joy nu 5 weken oud. Beste lezers en vrienden ik ga verder met wat ik over heb. Deel mijn verhaal  a.u.b. Gebruik hiervoor de social media buttons op deze pagina. Dat is wat ik wil, mijn verhaal vertellen. Ik spreek jullie verder op weer.